NON PERDOO - Galego — Anxo do Rego Relato dedicado á miña terra, Galicia «Fronte despexada, nariz aguileña, beizos finos e unha mirada profunda, tranquila, ás veces perdida, pero sen dúbida repleta de odio». Así o describiu o único cidadán que creu velo cando se achegou á comisaría máis próxima ao seu domicilio, como resposta á chamada realizada pola Brigada de Homicidios a través de emisoras de radio, televisión, prensa e diferentes perfís nas redes sociais establecidos polo Corpo Nacional de Policía. Era a única descrición con que contaba a policía, ninguén, nin sequera o declarante, puido ver como o suposto asasino acabou coa vida do Maxistrado do Tribunal Supremo. Aquel só atreveuse a dar conta do ocorrido minutos despois de que sucedese. -Non inspector, facía frio, só regresaba de visitar a un familiar enfermo. A rúa, dada a hora estaba solitaria, baleira, nin sequera os veciños que teñen mascotas saíron a pasear. Adoitan facelo unha ou dúas horas máis tarde. -Entón, ¿Que lle fai pensar que o home con quen se cruzou poida ser o asasino? -Eu non penso iso, para iso están vostedes os policías, só ofrézolles unha observación, xamais vira a ese home por alí. Mire inspector, non me gustan os enigmas, nin ese tipo de novelas que din chamarse negras, unicamente leo historia e ensaios, nin sequera abro unha novela histórica, non aventuro, só comprobo extremos, non me gusta elucubrar, aínda que iso si, son bo observador. Cando algo se sae do cotián, do normal, chama a miña atención, e ese home non estaba dentro do habitual. -Grazas pola observación. Avisarémoslle se necesitásemos da súa intervención noutro momento. -Non, por favor, non me avisen, non me interesa. É traballo de vostedes aclarar a morte do meu veciño. Foi desagradable, estivemos na urbanización tres días con máis policías e políticos que nunha manifestación obreira. A prensa e resto de medios envorcáronse en referir con toda clase de detalles, a morte violenta de Jacinto Tejedor Arilla, Maxistrado da Sala do Penal do Tribunal Supremo, a menos de cincuenta metros do seu domicilio, situado nunha urbanización pechada na zona norte da cidade. Roubáronme doce anos da miña vida.…
LA NOVELA NEGRA EN ASIA — Jaime Molina García La novela negra asiática también ha resultado fascinante para los seguidores del género. Todo en oriente es misterioso tanto para los europeos como para los occidentales, así que no es de extrañar que…
GUARDIA CIVIL RECUPERA 119 PIEZAS ARQUEOLÓGICAS El informe previo del Museo Arqueológico de Córdoba ha desvelado la importancia del botín. La investigación ha durado un año y medio de complejas pesquisas en el entorno del segundo mercado y coleccionismo, y se ha…
Reflexiones sobre la novela negra Por Anxo do Rego Reflexionar sobre el concepto de novela negra y hurgar en los albores de su nacimiento, seguramente concitará algunas adhesiones y muchos rechazos, aunque soy consciente de ello. Han pasado unos cuantos años desde…
EL ANIMAL MORIBUNDO — Philip Roth — Este es un libro escalofriante. David Kepesh es un profesor sesentón de una universidad americana, con cierta notoriedad por presentar un programa cultural en la televisión. Y vive una serie de aventuras con sus alumnas, una…
NON PERDOO - Galego — Anxo do Rego Relato dedicado á miña terra, Galicia «Fronte despexada, nariz aguileña, beizos finos e unha mirada profunda, tranquila, ás veces perdida, pero sen dúbida repleta de odio». Así o describiu o único cidadán que…
Utilizamos cookies propias y de terceros para garantizar el funcionamiento de la web, medir su uso y mejorar nuestros servicios. Puede aceptar todas las cookies, rechazar las no necesarias o configurar sus preferencias. Política de cookies
Configurar cookies
Necesarias para que la web funcione correctamente. No se pueden desactivar desde este panel.
Ayudan a medir el uso del sitio y mejorar sus contenidos.
Permiten publicidad, medición de campañas o personalización de anuncios.
Guardan preferencias o permiten contenido externo no necesario.